Michał Puszczyński

Od 1999 zajmuję się dalekowschodnimi metodami wypalania ceramiki drewnem. W swojej pracowni w Częstochowie wybudowałem piec Tongkama na wzór używanych w Korei pieców do wypalania ceramiki w wysokich temperaturach.

Od 2006 roku również wypalam swoje prace w piecu wybudowanym na terenie Domu Pracy Twórczej Akademi Sztuk Pięknych we  Wrocławiu,  w Luboradowie w ramach projektu utworzenia tam Centrum Ceramiki Artystycznej.

Technika polega na opalaniu pieca drewnem przez kilka dni i nocy, aż do uzyskania bardzo wysokich temperatur (1300 –1350 st. C), w których prace stają się twarde jak kamień, a na powierzchni pojawia się naturalne szkliwo powstałe w wyniku osiadania i topienia się popiołu drzewnego.Efekty ,które powstają na powierzchni rzeźb są unikalne i nieosiągalne przy uzyciu wpółczesnych metod.

Wypalanie ceramiki „żywym ogniem” do tak wysokich temperatur było do niedawna praktyką zupełnie nieznaną w Polsce. Wypalanie drewnem jest bardzo pracochłonne, wymaga dużej koncentracji i wytrwałości osób, które pracują przy piecu,  jednakże daje prawdziwe wyobrażenie o samej istocie ceramiki i możliwość pracy z ogniem w dokładnie ten sam sposób przez wieki czynili to artysci na Dalekim Wschodzie.
To co robię opiera się na fascynacji procesem transformacji ziemi – gliny pod wpływem ognia w twardą a jednocześnie kruchą strukturę.  Pracując z drewnem, ogniem i ziemią próbuję odnaleźć to, czym jest istota ceramiki, zrozumieć to co najlepiej opisuje sentencja przekazywana sobie przez garncarzy na Dalekim Wschodzie :
,,Ceramika to  ciągły proces przemiany. Zanim ziemia wystygła i stała się skałą, była częścią ognia (słońca). Przed milionami lat skała przemieniła się w glinę , a przez poznanie ognia ludzie nauczyli się zamieniać glinę z powrotem w skałę”.