Fotografia - sztuka, czy informacja

Zdawać by się mogło, że pisanie o fotografii, zwłaszcza prasowej lub internetowej w kategorii sztuki jest nieporozumieniem. W dobie, kiedy każdy może zamieścić własnoręcznie wykonane zdjęcie wykonane idiot -kamerą, lub telefonem komórkowym w Internecie, obniżyło się znaczenie profesjonalności w tej dziedzinie.

Fotoreportaż, wystawy fotografii stały się domeną niewielkiej grupy profesjonalistów i pasjonatów. Lecz nie można powiedzieć, że ten gatunek, jakże elitarnej sztuki nie istnieje, lub w miarę postępu techniki jest na wymarciu.

Fotograficzne odtwarzanie świata pociąga i fascynuje, zwłaszcza  jeśli do profesjonalnego sprzętu dodamy wyczucie smaku, koloru oraz opanujemy niełatwą technikę. Wiele fotografii zasługujących na miano artystycznych jest skonstruowanych podobnie jak grafika lub obraz w pełnej gamie kolorów lub wszystkich niuansach szarości, tak jak to widzi fotograf, przy zachowaniu pełnego realizmu wydarzenia. Oczywistością jest, że każdy  fotograf,  tak jak malarz czy grafik kieruje się własnym indywidualnym spojrzeniem na świat, zainteresowaniem tematem i inną wrażliwością . Niektórym wystarcza samo tworzenie obiektów artystycznych, innym dramaturgia wydarzeń, jeszcze innym wyłącznie zapis chwili. To wszystko wpływa na wybór techniki  jaką posługuje się fotograf.

Niekiedy artysta fotograf nie mogąc w pełni wyrazić wszystkich swoich uczuć i stosunku do historii   którą chce przekazać, stosuje pewne zabiegi np. fotomontaż do uwypuklenia swojego przekazu, ale wtedy mówimy już wyłącznie o artystycznej wizji, a nie o fotografii jako odbiciu rzeczywistości. Nie wszyscy wiedzą o tym, że wybitny malarz Zdzisław Beksiński początkowo parał się fotografią. Jednak pewne ograniczenia techniczne spowodowały, że zajął się malarstwem. To pokazuje jak blisko fotografia jest związana ze sztuką.

Ścisły związek fotografii z rzeczywistością pozwala odnosić się do każdego utrwalonego obiektu jak do obiektywnej prawdy chwili, ocena jej jest zwykle subiektywnym odbiorem, filtrowanym przez własną wrażliwość. Malarstwo pokazuje zwykle wrażliwość artysty, jego wiedzę o przedmiocie, technikę, obraz jest zwykle realizacją zamysłu twórczego.  Fotografia natomiast pokazuje chwilę. Rozwój techniki narusza wprawdzie wiarę odbiorcy w rzetelność przekazu, jednak fotografowie parający się fotografią jako zapisem rzeczywistości, faktu , unikają ingerencji techniki w zapis, zachowując tego rodzaju zabawy do przekazów artystycznych.

Również kolor, lub skupienie się na monochromatycznej gamie jest formą przekazu. Fotografia w gamie czarno- białej jest zwykle drapieżna w swojej formie, potęguje wzniosłość lub tragizm wydarzeń, jest również bardziej szlachetna. Odbiorca skupia się prawie wyłącznie na przekazie.
 Fotografia kolorowa, natomiast przyciąga wzrok układem kolorów, zasłaniając niekiedy przesłanie obrazu. To powoduje,  że fotografia np. wojenna jest przeważnie czarno- biała, bowiem przy pokazaniu np. krwi, kolor czerwony niejako trywializuje dramat. Wykorzystanie natomiast koloru przy zdjęciach reklamowych niejako oswaja i przybliża obiekt, a fotografowanie przyrody czy mody inaczej niż w kolorze byłoby nieporozumieniem.

Tak więc wybór techniki w fotografii ma bardzo istotne znaczenie dla fotografa

Powodem tworzenia ogromnej ilości byle jakich fotografii jest niewiedza i chęć pstrykania a nie świadomy wybór obiektu, oraz wiedzy choćby o wyborze kolorystyki, miejsca z którego się fotografuje, kątu spojrzenia.  
Patrzą na fotografię od strony twórcy można pokusić się na stwierdzenie, że spojrzenie na obiekt który jest uchwycony obiektywem zależy od przekazu fotografa, a więc tyle interpretacji  chwili, ilu w danym momencie jest fotografów przed obiektem.

Kończąc , można by stwierdzić że trudna sztuka fotografii jest elitarnym zajęciem nie mającym wiele wspólnego z szerokim dostępem do obiektywu i można by się pokusić ,że stare stwierdzenie, ”że artystą się bywa a nie jest” jest nadal aktualne.